.png)
Hindi Lang Sila Mga Alaga: Ang Kuwento ni Irish, Isang Solo Rescuer
- Patrick J.
- Aug 6
- 9 min read
Updated: Aug 7
“Hindi lang pet ang turing ko sa kanila. Mga anak ko sila.”
May mga taong may alagang hayop.
At may mga taong ginagawang tahanan ang sarili nila para sa mga hayop na wala nang ibang malapitan.
Isa si Irish sa kanila.
Isang solo rescuer na nag-aalaga ng 5 aso at 24 na pusa.
Dalawampu't siyam na hayop.
Dalawampu't siyam na magkakaibang personalidad.
Dalawampu't siyam na magkakaibang kuwento kung paano sila napunta sa kanyang buhay.
May mga inampon.
May mga dating foster lamang sana.
May mga inabandona.
May mga galing sa kalye.
May mga natagpuan niyang umiiyak sa bakanteng lote.
At may mga hayop na sadyang walang ibang taong tumulong.
Pero para kay Irish, hindi mahalaga kung paano sila dumating.
Nang makarating sila sa kanyang bahay, pamilya na sila.
Nagsimula Kay Bran
Hindi naman biglang naging rescuer si Irish.
Mula pa noong bata siya, mahilig na siyang mag-alaga ng mga hayop.
Kwento pa ng kanyang papa, kahit bata pa lamang siya, namumulot na siya ng mga kuting at inuuwi sa bahay.
Pero may isang pusa na naging simula ng isang mas malaking kuwento.
Ang pangalan niya ay Bran.
Si Bran ang unang pusa nila ng kanyang partner noong 2019.
Super lambing.
Clingy.
At isang tunay na alpha male.
Pero higit sa lahat, si Bran ang naging simula.
Pagkatapos ni Bran, may sumunod na rescue.
At may isa pa.
At isa pa.
Unti-unti, ang simpleng pag-aalaga ng isang alagang hayop ay naging isang bagay na mas malaki.
Nang makakita si Irish ng isang abandoned cat, lalo na kapag nakikita niyang kawawa ang kalagayan nito, nahihirapan siyang basta na lamang umalis.
Kapag may nakikita siyang hayop online na nangangailangan ng rescue o naghahanap ng adopter, sinusubukan niyang tumulong.
Minsan, inuuwi niya.
Minsan, ipinagamot.
Minsan, bina-baby muna bilang foster.
At minsan...
ang dapat sanang foster ay tuluyan nang nagiging kanya.
“Ako na lang.”
At doon na naman nagsisimula ang panibagong kuwento.
29 Na Buhay, 29 Na Kuwento
Kung pupunta ka sa bahay ni Irish, hindi ka lang makakakita ng maraming aso at pusa.
Makakakita ka ng mga kuwento rescuer.
Nariyan si Nabi, isang babaeng Husky na ipinasa sa kanya ng kanyang pinsan noong 2023.
Mabait siya sa mga tao, malambing, at matakaw.
Pero selosa rin siya at hindi cat-friendly, kaya nasa labas siya ng bahay, malapit sa maliit na garahe.
Nariyan si Tobbie, ang unang asong inampon nila noong 2020.
Dalawang buwan pa lamang siya noon.
Dahil lumaki siyang kasama ang mga pusa, naging mabait siya sa kanila—parang kuya o papa ng maraming pusa sa bahay.
Mayroon ding si Khaki, isang four-year-old Poodle na dapat ay foster lamang noong una.
Pero hindi na siya binalikan ng kanyang dating amo.
Kaya nanatili siya kay Irish.
Ngayon, katabi na niya si Irish matulog sa kwarto.
Si Fudgey naman ay rescued mula sa pound noong puppy pa siya noong 2022.
Mabait.
Malambing.
At matakaw din.
At pagkatapos ay si Putol.
Isa siyang rescue mula sa pound noong 2023.
Nasagasaan siya at kinailangang ma-amputate ang isang paa.
Doon nanggaling ang kanyang pangalan.
Medyo masungit siya.
Ayaw niyang basta-basta hinahaplos.
Minsan nagagalit siya.
Pero may mga pagkakataon ding sobrang lambing niya.
Depende sa mood.
Senior dog na kasi siya.
At alam ni Irish na hindi lahat ng pagmamahal ay kailangang pare-pareho ang paraan.
At Pagdating sa mga Pusa...
May si Ginger, isang introvert na mabait naman pero ayaw magpakarga.
May si Percy, na dating pusa ng kanyang uncle.
Nang pumanaw ang kanyang uncle noong 2023, si Irish na ang nag-alaga kay Percy.
Tahimik lang siya.
Pero mabait.
May si Freya, na ipinasa sa kanya noong 2022 kasama sina Orange, Paniki, at Athena nang umalis papuntang United States ang kanilang dating amo.
Si Freya ay malambing at sweet.
Gusto niyang katabi si Irish matulog.
Si Orange naman ay tahimik at mabait.
Pero may isang bagay na kakaiba sa kanya:
Pinapauna niyang kumain ang ibang pusa bago siya.
Si Paniki ay ibang klase naman.
Very clingy.
Gustong laging katabi sa pagtulog.
Gustong laging magpabuhat.
Si Athena ay introvert.
Mas gusto niyang nasa isang sulok lamang.
Pero kapag lumapit ka sa kanya, sobrang lambing niya.
Si Jaguar ay malambing, makulit, at playful.
Mahilig siyang makipaglaro sa mga kuting.
Si Itim ay mas introvert.
Pero kapag gusto niyang lambingin siya, alam niya kung paano tatawag ng atensyon:
Belly rub.
Ayaw niyang magpakarga, pero alam niya kung kailan niya gustong mahalin.
Si Blue ay takot sa ibang tao.
Pero kay Irish, sobrang lambing at sweet niya.
Si Gizmo ay dating foster lamang.
Pero walang gustong mag-adopt sa kanya.
Kaya sa huli, si Irish na rin ang nag-adopt.
Tahimik lang siya, pero minsan nakikipaglaro sa mga kuting.
Si Inky naman ay isang Persian cat na mukhang inabandona ng dating owner.
Natagpuan siya ng isang kaibigan ni Irish na gala at walang kumukuha sa kanya.
Kaya noong nakaraang taon, napunta siya kay Irish at ipinakapon.
May si Sugar, na ipinasa sa kanya ng dati niyang katrabaho noong 2021.
Dati, sobrang clingy niya.
Ngayon, medyo hindi na ganoon ka-clingy.
Pero bahagi pa rin siya ng pamilya.
May Mga Kuwento Rescuer Ring Mas Masakit
Si MC ay natagpuan sa kalsada noong nakaraang taon.
Kakapanganak pa lamang niya noon.
Pero mahina na siya at pati ang kanyang mga kuting ay hindi nakaligtas.
Pagkatapos noon, ipinakapon ni Irish si MC.
Ngayon, malambing siya.
Mahilig sa belly rub.
Lalo na kapag nasa banyo si Irish.
At mahilig pa rin siyang makipaglaro sa mga kuting.
Minsan, naiisip ni Irish:
Baka nami-miss pa rin niya ang mga anak niya.
May si Pip, isang community cat mula sa isang condominium.
Palagi siyang binubully ng ibang pusa, kaya ipinahanap na lamang siya ng bagong tahanan.
Napunta siya kay Irish.
Mabait.
Sweet.
At ligtas na.
Si Pumpkin naman ay anak ni Ginger bago ito ipakapon.
Hindi siya mahilig magpalambing.
Pero kapag oras na ng pagkain...
biglang nag-iiba ang mood.
Si Gucci ay rescued noong 2022 matapos siyang itapon malapit sa bahay ni Irish.
Tatlong buwan pa lamang siya noon.
Malambing.
Sweet.
At ngayon, may tahanan na siya.
Hindi natapos ang kuwento kay Gucci.
At Patuloy Pa Rin ang Mga Rescue
May si Clingy, na naligaw malapit sa kanila noong nakaraang taon.
Isa siya sa mga community cats na pinapakain ni Irish.
Kuting pa lamang siya noon.
Kaya kinuha na niya.
May si Mooty, na dating foster lamang noong nakaraang taon.
Pero tulad ng maraming nauna sa kanya...
in-adopt na rin siya ni Irish.
May si Bunsoi, na nakita niya sa isang bakanteng lote.
Umiiyak.
Mag-isa.
Walang kasamang mama cat.
Dalawang buwan pa lamang siya noon.
Kaya iniuwi ni Irish.
May si Selah, na ipinangalan sa isang hotel kung saan nag-check-in si Irish kasama ang iba pang rescuer friends noong February.
Walang mama cat.
Naliligaw sa hotel.
Kaya umuwi siya kasama ni Irish.
May si Cloby, na nakita rin sa bakanteng lote.
Umiiyak.
Kuting pa lamang.
Kaya iniuwi na naman ni Irish.
At si Raven, na nakita niya sa isang Facebook group na naghahanap ng adopter kapalit ng cat food.
Kuting pa lamang siya.
At ngayong buwan lamang siya napunta kay Irish.
At pagkatapos...
may Onyx.
Kakapasok lamang sa kanilang bahay.
Medyo masungit pa.
Hindi pa sanay.
Namamahay pa.
Pero may bagong tahanan na siya.
“Special Silang Lahat Para Sa Akin.”
Nang tanungin si Irish kung sino sa kanila ang pinaka-special, hindi siya pumili.
Dahil paano nga ba pipili?
Ang bawat isa ay may sariling kuwento.
May sariling pinagdaanan.
May sariling personalidad.
May sariling dahilan kung bakit siya napunta sa buhay ni Irish.
Kaya ang sagot niya:
“Special silang lahat para sa akin. Dahil iba-iba ang story nila kung paano sila napunta sa akin.”
At marahil iyon ang pinakamagandang paraan para maintindihan ang isang rescuer.
Hindi niya tinitingnan ang isang hayop bilang “isa na namang alaga.”
Nakikita niya ang isang buhay na nangangailangan ng pagkakataon.
Pero Hindi Madali ang Mag-alaga ng 29 na Hayop
Madaling makita ang magandang bahagi.
Ang mga yakap.
Ang mga lambing.
Ang mga cute na mukha.
Ang mga pusang natutulog sa tabi mo.
Ang mga asong masayang bumabati kapag umuuwi ka.
Pero may bahagi ng buhay ni Irish na hindi nakikita sa mga larawan.
Ang kalat.
Kahit may litter box, makalat pa rin.
May mga pusang hindi gumagamit nito.
May ibang sa banyo.
May ibang sa tabi mismo ng litter box.
At siyempre...
may zoomies.
Maraming zoomies.
Kapag umuwi si Irish mula sa trabaho, hindi ibig sabihin na oras na para magpahinga.
Minsan, ang unang naghihintay sa kanya ay ang trabaho ng paglilinis.
Pulutin ang kalat.
Linisin ang sahig.
Ayusin ang litter.
Maglinis ulit.
At gawin iyon...
araw-araw.
Aminado siyang nai-stress siya.
Lalo na kapag galing siya sa trabaho at kailangan pa niyang maglinis dahil sa dami ng pets.
Hindi glamorous ang pagiging rescuer.
Hindi ito laging magandang larawan para sa social media.
Minsan, pagod ka lang.
Minsan, gusto mo lang umupo.
Pero kailangan mo pa ring bumangon.
Dahil may 29 na buhay na umaasa sa iyo.
Pero May Isang Bagay na Hindi Kayang Sukatin ng Pagod
Nang malaman ni Irish na siya ang nanalo sa isang pet mat, sobrang saya niya.
Hindi lamang dahil nanalo siya.
Kundi dahil alam niyang malaking tulong iyon sa kanya.
Sa isang bahay na may 24 na pusa, ang isang bagay na makakatulong sa paglilinis ay hindi maliit na bagay.
Pero higit pa roon ang dahilan kung bakit patuloy niyang ginagawa ang lahat.
Nang tanungin siya kung bakit siya naging rescuer, simple lamang ang sagot.
Simula pa noong bata siya, mahilig na siyang tumulong sa mga hayop.
At habang tumatanda siya, lalo niyang napapansin ang mga abandoned animals.
Lalo na iyong mga mukhang kawawa.
Iyong walang tumitingin.
Iyong walang mag-aalaga.
At hindi niya kayang balewalain.
Kaya inuuwi niya.
Pinapagamot.
Inaalagaan.
At binibigyan ng pagkakataon.
Mahirap.
Pero kinakaya.
Kailan Naging Calling ang Pagrescue?
Siguro walang eksaktong araw.
Walang isang umaga na nagising si Irish at sinabi:
“Magiging rescuer ako.”
Unti-unti lang.
Nagsimula kay Bran.
Sinundan ng isa.
At isa pa.
Hanggang sa dumami ang mga pusang naghihintay sa kanya pag-uwi.
Hanggang sa ang mga dating foster ay naging permanenteng pamilya.
Hanggang sa ang mga rescue ay naging bahagi na ng kanyang buhay.
At marahil doon niya napagtanto:
Hindi na lang ito simpleng pag-aalaga ng pets.
Ito na ang buhay na pinili niyang alagaan.
“Mga Anak Ko Sila.”
Sa lahat ng kuwento ni Irish, marahil ito ang pinakamahalagang bahagi.
Nang tanungin siya kung ano ang pinaka-gusto niya sa pagiging parent ng kanyang mga hayop, hindi niya binanggit ang companionship.
Hindi niya sinabi na masaya dahil marami siyang pets.
Hindi niya sinabi na cute sila.
Ang sinabi niya:
“Gusto ko yung alam nilang mahal ko sila.”
Dahil para kay Irish, hindi sila basta mga alaga.
Mga anak niya sila.
At ang pagmamahal na ibinibigay nila sa kanya ay bumabalik din.
Sabi niya:
“They are my safe place, stress reliever and they saved me, not the other way around.”
Sa madaling salita:
Akala niya siya ang nagligtas sa kanila.
Pero habang tumatagal, napagtanto niyang sila rin pala ang nagliligtas sa kanya.
Sa mga araw na pagod siya.
Sa mga araw na stressed siya.
Sa mga gabing kailangan pa niyang maglinis.
Sa mga sandaling tahimik ang mundo.
Nariyan sila.
May pusang lalapit para magpabelly rub.
May asong hihiga sa tabi niya.
May pusang gustong katabi siyang matulog.
May makulit na kuting na gustong makipaglaro.
At sa simpleng presensya nila, parang sinasabi nilang:
“Nandito lang kami.”
Ang Babaeng Naging Tahanan
Hindi lahat ng rescue story ay tungkol sa isang hayop na iniligtas.
Minsan, tungkol ito sa isang taong patuloy na pumipili na magmalasakit.
Kahit pagod.
Kahit mahirap.
Kahit magulo.
Kahit walang nakatingin.
Si Irish ay hindi nagligtas ng 29 na hayop sa isang araw.
Ginawa niya ito isa-isa.
Isang kuting.
Isang aso.
Isang foster.
Isang abandoned animal.
Isang buhay na nangangailangan ng tulong.
Hanggang sa ang isang tao na dati ay may ilang alaga lamang ay naging tahanan ng 29 na buhay.
At marahil iyon ang tunay na kahulugan ng rescue.
Hindi lamang ang pagkuha ng isang hayop mula sa kalye.
Hindi lamang ang pagpapakain.
Hindi lamang ang pagpapagamot.
Ang tunay na rescue ay ang pagsabi sa isang nilalang na minsan nang iniwan:
“Hindi na kita iiwan.”
29 Na Pangalan. 29 Na Kuwento. Isang Tahanan.
Nabi.
Tobbie.
Khaki.
Fudgey.
Putol.
Bran.
Ginger.
Percy.
Freya.
Orange.
Paniki.
Athena.
Jaguar.
Itim.
Blue.
Gizmo.
Inky.
Sugar.
MC.
Pip.
Pumpkin.
Gucci.
Clingy.
Mooty.
Bunsoi.
Selah.
Cloby.
Raven.
Onyx.
Dalawampu't siyam na buhay.
Dalawampu't siyam na kuwento.
At sa gitna ng lahat ng iyon...
may isang babaeng piniling maging tahanan.
Hindi dahil madali.
Hindi dahil wala siyang sariling pagod.
Hindi dahil wala siyang sariling problema.
Kundi dahil kapag tumingin siya sa isang hayop na nangangailangan ng tulong, hindi niya nakikita ang dagdag na trabaho.
Nakikita niya ang isang buhay na karapat-dapat mahalin.
At marahil iyon ang dahilan kung bakit espesyal ang kuwento ni Irish.
Dahil hindi lang niya binigyan ng bahay ang mga hayop na ito.
Binigyan niya sila ng pangalawang pagkakataon.
At sa proseso ng pagliligtas sa kanila...
natuklasan niyang sila rin pala ang nagbibigay sa kanya ng lakas.
Hindi lang sila mga alaga.
Mga anak niya sila.
At sa mundong maraming hayop ang naghihintay ng taong pipili sa kanila,
si Irish ay patuloy na nagsasabing:
“Ako na lang.”
Comments